تهران که بودم مرتبا از این که چرا مردم از زیر پل عابر پیاده عرض اتوبان همت یا بعضی خیابان ها رو رد می کنن، شاکی می شدم.

امروز با عزیزی که پس از ۲۵ سال به ایران سفر کرده بود، پرسیدم “شهر چه تغییری کرده بود؟”

از اولین نکاتی که بهش اشاره شد، همین دویدن بی محابا از عرض خیابان های شلوغ بدون توجه به حضور پل عابر پیاده بود!