ترم تابستانی ما از این هفته شروع شد. دو درس سه واحدی برای این ترم دارم که خوشبختانه هیچ کدام حضوری نیستن ولی نفس آدم رو بند می آرن. یکی از این درس ها، “رسانه ها در هزاره جدید” نام داره و به صورتی اینترنتی ارائه شده. درس خیلی جالبیه اما مشکلش اینه که استاد جان هفته ای سه نیمچه مقاله می خواد و خیلی هم سفت و سخت درباره این که این مقاله ها باید تا ساعت ۵ بعد از ظهر روز چهارشنبه ارسال بشن، هشدار داده. قربون همون کلاس های حضوری!

درس دوم یک کار تحقیقی درباره مقایسه پوشش خبری خاورمیانه در شبکه های سی ان ان بین المللی، بی بی سی و الجزیره انگلیسی است. البته این درس آشی است که خودم پختم. وقتی لیست درس های ارائه شده در تابستان رو چک می کردم، به رئیس دپارتمان گفتم بقیه درس های چنگی به دل نمی زنن و او پیشنهاد یک کار تحقیقی داد. من هم خیلی سریع این موضوع رو پیشنهاد کردم و او پذیرفت. حالا می بینم کاش یکی از همون درس های غیرحضوری رو انتخاب کرده بودم. هم شهریه اش هزار دلار کمتر بود و هم نفسی که از من می گرفت! جالب این که این همه کار رو باید برای سه واحد ناقابل انجام بدم!

مدتی بود درباره امور روزمره خودم غر نزده بودم، همین…