با بعضی از گاف های سایت خبری بازتاب خیلی حال می کنم. این هم نمونه یک گاف:

“«جان نگروپونته» كه بلندپايه‌ترين مقام اطلاعاتي آمريكا بوده، به يكي از معاونان جزء كاندوليزا رايس تبديل شده است. او در نشست كميته اطلاعاتي سنا اظهار كرد: ايران تهديد منافع ملي آمريكا به شمار رفته و سايه نفوذ آن در منطقه خاورميانه همچنان رو به گسترش است.”

بابا، پدرتون خوب، مادرتون خوب! اطلاع ندارین، ننویسین! اولا رایس “معاون جز” نداره. همه معاون های او در یک رده هستن. دوما، نگروپونته معاون رایس نیست، قائم مقام وزیر امورخارجه آمریکا است. در ضمن جهت اطلاع دوستان داخلی عرض کنم از این به بعد امور مربوط به عراق و کره شمالی به طور مستقیم زیر نظر او سیاست گذاری خواهد شد. امور ایران هم کماکان زیر نظر نیک برنز، معاون سیاسی وزارت امور خارجه آمریکا است. راستی، دوست خوبم پرویز کامیاب (بی بی سی فارسی) مصاحبه خوبی با برنز کرده که می تونید متن اون رو با کلیک بر روی متن زیر بخونید.

سياست جديد جورج بوش در عراق حاکی از رويکرد خصمانه تر آمريکا در قبال ايران است. بسياری از کارشناسان می گويند اين سياست بيش از آنکه درباره عراق باشد در واقع به ايران مربوط است. اما سياست آمريکا در قبال ايران چيست؟ مهار؟ تغيير رژيم؟ يا مذاکره؟

نيکلاس برنز معاون کاندوليزا رايس، وزیر امور خارجه آمریکا در گفتگويی با بخش فارسی بی بی سی می گويد که آمريکا بدنبال تضعيف ايران در منطقه است.

آقای برنز می گوید که “ما در تلاشيم که با تهديد ايران در منطقه مقابله کنيم و اين تهديد سه وجه دارد: ايران بدنبال توانايی تسليحات هسته ای است که تقريبا همه کشورهای جهان با آن مخالف هستند، ايران به حزب الله ، حماس و کمیته های مقاومت مردمی برای آزادی فلسطين کمک مالی می کند که صلح و ثباتی برای منطقه به ارمغان نمی آورد و بالاخره ايران يک نيروی منفی و اختلاف برانگيز در عراق است و سياست ما اين است که کارايی ايران را در هر سه حوزه ياد شده تضعيف کنيم.”

مقابله با تهديد ايران ممکن است به درگيری نظامی بين دو کشور منجر شود. از نيکلاس برنز می پرسم آيا از تاثيرات اين درگيری بر اوضاع داخلی ايران آگاه است. آيا می داند با اولين بمبی که در ايران فرود آيد، مردم ايران ممکن است يک شبه ضد آمريکايی شوند.

آقای برنز می گويد تنها خواست جامعه جهانی از ايران اين است که غنی سازی اورانيوم را متوقف کند. او تاکيد می کند اگر ايران غنی سازی در تاسيسات نطنز را حتی بطور موقتی متوقف کند، آمريکا حاضر است با ايران وارد گفتگو شود و درباره هر موضوعی از جمله عراق با اين کشور مذاکره کند.

به گفته آقای برنز “اگر آنها با پيشنهاد پنج عضو دايم شورای امنيت موافقت کنند، خانم رايس و چند تن ديگر از ما، با ايرانيان می نشينيم و درباره هر موضوعی گفتگو خواهيم کرد.”

بسياری از تحليلگران روابط بين الملل می گويند رهبران ايران از سال ۱۹۸۸ يعنی پس از درگذشت آيت الله خمينی بنيانگذار جمهوری اسلامی به تدريج يک رويکرد عملگرايانه و واقع گرايانه در سياست خارجی خود اتخاذ کرده اند.

برخی معتقدند اما مقام های آمريکايی سياست خارجی ايران را همچنان ايدئولوژيک می انگارند. نيکلاس برنز می گويد حداقل دولت محمود احمدی نژاد رئيس جمهور کنونی ايران دولتی ايدئولوژيک است: “من فکر می کنم دولت ايران اکنون حرارت ايدئولوژيک زيادی دارد، بخصوص از زمان انتخاب محمود احمدی نژاد. اين جای تاسف دارد که کسانيکه بدنبال اصلاحات بودند در دولت فعلی جايگاه برجسته ای پيدا نکردند.”

برخی اصلاح طلبان و فعالان سياسی در ايران می گويند اين مردم ايران هستند که هزينه فشارهای آمريکا عليه ايران را می پردازند زيرا به گفته آنها هر گاه آمريکا سياست خصمانه تری عليه ايران اتخاذ می کند، حکومت ايران نيز محدوديت های بيشتری در داخل اعمال می کند.

اما نيکلاس برنز با اين ديدگاه مخالف است و می گوید “من اعتقاد ندارم که ارتباطی بين اين دو وجود دارد، حکومت ايران مسئول اقدامات خود در داخل است. اگر حکومت ايران دست به اين انتخاب بزند که مردم ايران آزاد نباشند و آزادی بيان، آزادی نگارش و آزادی فردی نداشته باشند، اگر اين حکومت همچنان اقليت های مذهبی از جمله بهائيان را مورد آزار و اذيت قرار دهد اگر رفتار تبعيض آميز دارد، اين قصور آمريکا نيست بلکه گزينه ای است که حکومت ايران انتخاب کرده است.”

نيکلاس برنز خبر از مبادلات فرهنگی بين ايران و آمريکا می دهد. او می گويد تيم کشتی آمريکا طی يکی دو روز آينده وارد تهران می شود و پس از آن تيم شمشير بازی اين کشور راهی ايران خواهد شد. اما روند اوضاع در منطقه به گونه ای است که نبايد انتظار روزهای چندان روشنی را در آينده نزديک داشت.