آدم ها تا زمانی که از دهشون خارج نشدن فکر می کنن شیر تولیدی گاو مادربزرگشون خوشمزه ترین شیر دنیاست. درباره شیر گاوهای ده همسایه هم بد فکر می کنن. اصلا تعارف یک کاسه شیر گاو ده بالا رو توهین فرض می کنن و ممکنه به خاطر این کار سرتون رو بشکنن.

حالا این حکایت خیلی از ماهاست که خودمون رو تافته جدا بافته فرض می کنیم و درباره دیگران پیف پیف راه می اندازیم.

همه آدم ها در طول زندگی به نوعی با پیش داوری و قضاوت غیر واقعی درباره دیگران مواجه می شن. چقدر بده که این پیش داوری همراه با بزرگبینی ملی، قومی و دینی باشه.

به تجربه من هر چقدر دایره دید آدم ها محدودتر و عمق اطلاعات اونها از دیگران کمتر باشه، پیش داروی هاشون هم بیشتره.

من همیشه به ایرانی بودنم افتخار کردم. شاید بزرگترین تفاخر من در زندگی ایرانی بودنم باشه. همیشه خودم رو با افتخار Iranian معرفی می کنم و با صدای بلند فارسی حرف می زنم در ضمن از انگلیسی صحبت کردن با هموطن های خوب زباندانم هم چندشم می شه.

اما این دلیل نمی شه که بعضی وقت ها از خود بزرگبینی بعضی از هموطن ها بدم نیاد.

بابا جان، دم ما گرم که ۲۵۰۰ سال تاریخ داریم(البته سابقه تاریخی ما خیلی بیشتر از این هاست)، کوروش داریم، حافظ داریم، ابن سینا داریم و … خلاصه خیلی باحالیم. من به همه این ها افتخار می کنم ولی به خدا این ها دلیل نمی شه که دماغ مبارک رو باد کنیم و تو سر بقیه بزنیم.

از ما جالب تر یونانی ها هستن. اونها هم خیلی چیزها برای نازیدن دارن ولی همشون به عالم باستان تعلق داره. با مزه این که هر بار که با یک یونانی مواجه شدم و فهمیده که ایرانی هستم، فورا شکست خشایارشا رو به رخم کشیده و کلی پز داده که خوب حالتون رو گرفتیم! اون ها هنوز بعد از ۲۵ قرن با این چیزها حال می کنن. 

همین…عزت زیاد!