یکی از دیدنی های امروز اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک، سخنرانی هوگو چاوز بود. صحبت های جالبی کرد ولی مثل این که قبل از حضور در تالار UN یک بطری تکیلای فرد اعلای وادالاهارای مکزیکی رو به سلامتی سر کشیده بود.

اول که چاوز از مردم مومن و همیشه در صحنه آمریکا خواست که حتما یکی کتاب های نوام چامسکی رو که در اون از سیاست خارجی این کشور انتقاد شده، بخونن.

بعدش هم بدون نام بردن از بوش، گفت ”شیطان” دیروز در این جایگاه حاضر بوده، اینجا بوی شیطان رو می ده و هنوز بوی سولفور می آد. حتما می تونین حدس بزنین که منظورش از بوی سولفور چی بوده! تازه، وقتی چاوز از شیطان نام برد، فورا برای خودش صلیب کشید تا دچار نحسی نشه!

با هر معیاری که قیاس می کنم، می بینم حرف های چاوز خوب بودن ولی این ادا هاش اصلا صورت خوشی ندارن. اصلا دیپلماتیک نیستن. این بچه بازی ها فقط مختص ژنرال های شورشی آمریکای لاتین در کتاب های تن تن است. مشابه این کار رو از سفیر اسرائیل در سازمان ملل دیدیم که از آمریکا به خاطر دادن روادید ورود به احمدی نژاد انتقاد کرده. آخر مردک، به تو چه!

اما یک اتفاق جالب دیگه:

بوش امروز موقع ملاقات با رییس تشکیلات فلسطینی، به او در برابر خبرنگاران به خاطر حضور در واشنگتن دی سی خوش آمد گفت. جالب این که دیدار در نیویورک انجام شد، نه دی سی. فکر کنم این گاف بوش هم تاثیر بقایای تکیلا خوری شب گذشته بوده.

شاید چاوز و “شیطان” برای سلامتی هم تکیلا خوردن. رییس جمهور ما هم در خلوت خودش چایی شیرین نوش جان کرده. 

پی نوشت: یادم رفت بنویسم که وقتی چاوز بوش رو شیطان خطاب کرد، جماعت خندیدند و براش دست زدند.