دو نسل از ثروتمندان خیر آمریکا؛ اندرو کارنگی و بیل و ملیندا گیتس

در پست قبلی به ولخرجی یکی از موسسه های خبریه در واشنگتن اشاره کردم. بد نیست درباره فرهنگ انفاق در آمریکا بنویسم.

انفاق و فعالیت های خیریه یکی از سنت های ریشه دار و نهاد های اجتماعی قوی در آمریکاست. مردم این کشور به شدت به این موضوع اعتقاد دارند و پیشینه بسیاری از موسسه ها و سازمان های بزرگ فرهنگی این کشور هم در فعالیت های بشردوستانه ریشه داره.

اندرو کارنگی غول صنعت فولاد آمریکا در قرن نوزدهم، بخش بزرگی از ثروت خود رو وقف ساخت تالار های عمومی تئاتر و کتابخانه های بزرگ در سراسر آمریکا کرد. سالن تئاتر معروف کارنگی در نیوبورک از کارهای به جا مانده از اوست.

علاوه بر این تالار، موزه هنرهای معاصر، کتابخانه عمومی و تالار اپرای متروپولیتن نیویورک هم از مکان های وقفی هستن.

۱۶ موزه دیدنی مجموعه اسمیتسونین واشنگتن هم در قرن ۱۹ به وسیله یک ثروتمند بریتانیایی به نام جیمز اسمیتسون وقف شدن و به همین علت بازدید از اونها برای عموم مجانی است.

در دوران معاصر هم بیل گیتس بنیانگذار مایکروسافت و همسرش ملیندا با تاسیس بنیادی، حدود ۳۰ میلیارد دلار از ثروت شخصی خودشون رو صرف مبارزه با سل، مالاریا و ایدز و دیگر امور خیریه کردن.

چند سال پیش هم تد ترنر، بنیانگزار شبکه خبری سی ان ان، یک میلیارد دلار از ثروت شخصی خودش رو به سازمان ملل متحد اهدا کرد تا بدهی های عقب افتاده کشورش به این سازمان رو جبران کنه!

اما انفاق و امور خیریه تنها به ثروتمندان آمریکا اختصاص نداره. همه در این گونه کارها شرکت می کنن. اکثر مدرسه ها برنامه های خیریه خاص خودشون رو دارن و با حراج گذاشتن آثار هنری دانش آموزها به کارهای خیریه می پردازن. والدین هم بر اساس توانایی مالی خود سعی می کنن تا با خریداری این آثار کمکی کرده باشن.

جالب این که بر اساس قوانین آمریکا، مبلغ اختصاص یافته به امور خیریه از مالیات افراد کم می شه. به عبارتی به جای دادن مالیات به دولت این کشور می توان به نیازمندان کمک کرد.