بیست ساله که بودم، سی ان ان زیاد نگاه می کردم و تماشای برنامه های مختلف خبری از جمله اخبار اقتصادی که به وسیله استوارت بارنی و دبورا مارکینی اجرا می شد، من رو به دنیای اقتصاد و امور مالی علاقمند کرده بود. به همین خاطر وقتی در اداره کل پخش خبر رادیو، اولین بار اخبار اقتصادی رو جایگزین اخبار شهرستان ها کردیم، من تنها دبیر خبری بودم که بورس های مهم دنیا و شاخص های آنها را می شناختم و مدت ها باید با گوینده ها کلنجار می رفتم تا با نزدک، داوجونز، فوتسی، کَک ۴۰ و … آشنا بشن.

چند وقت پیش که به نیویورک رفته بودم، وال استریت- خیابان دیوار- یکی از اولین مکان هایی بود که از اون دیدن کردم. وال استریت نام خیابانی تاریخی است که براد وی را به رودخانه شرقی در منهتن وصل می کنه. به طور تاریخی خیلی از مراکز مالی و تجاری مهم آمریکا در این خیابان قرار داشتن و با این که خیلی از این موسسات به نواحی دیگر منهتن نقل مکان کردن، ولی همچنان از نام وال استریت با نام خیلی از این شرکت های بزرگ همراه است. البته بورس نیویورک کماکان در این خیابان قرار داره.

تاریخ وال استریت به قرن ۱۷ و سکونت هلندی ها در نیویورک-نیو آمستردام سابق- برمی گرده. با مهاجرت انگلیس ها به منطقه و درگیری اونها با هلندی ها، هلندی ها دیواری از چوب و گل ساختند تا از گزند بریتانیایی ها و همین طور سرخپوست ها در امان بمونن. این طوری شد که این خیابان که در حد فاصل این دو جماعت اروپایی قرار داشت، وال استریت نام گرفت.

اما درخت کهن و تنومندی در این خیابان وجود داشته که تجار در زیر اون جمع می شدن و داد و ستد می کردن. بعدها در قرن نوزدهم در جوار این درخت بورس نیویورک راه اندازی شد و هنوز که هنوزه در این مکان قرار داره.

 تاریخ روزنامه دست راستی وال استریت ژورنال هم به این خیابان و بورس نیویورک بر می گرده.

اما یکی از ساختمان های شاخص وال استریت، تالار فدرال است که مجسمه ای از جورج واشنگتن در برابر اون قرار داره. این ساختمان پیش از تاسیس واشنگتن مدتی محل استقرار عنوان کنگره آمریکا بوده.