امیر مهیم شاعر، روزنامه نگار و مجری رادیویی ساکن تورنتو هم به جمع وبلاگ نویس ها پیوست. من با شعر آقای مهیم در تورنتو آشنا شدم و سی دی شعری از او دارم که هر از گاهی گوش می کنم. آنچه در زیر می بینیند یکی از شعرهای اوست که به عنوان نخستین پست در وبلاگ او قرار گرفته.

پر می کنم مشامم از عطر گیسوانت
گم می شوم به رویا در بین بازوانت

سر می کشم به شادی در آسمان چشمت
یک هاله یی پر از غم در زیر ابروانت

بر موج می نشینم در ژرفنای چشمت
در آتش خیالم از گرمی لبانت

در ساحل خیالم بر قله دماوند
پر می کشم چو عنقا تا طاق ابروانت

من را ببر دوباره در سرزمین خوبم
اروند تا خزر را، بینم ز دیدگانت

در آبی خزر باز، از عطر خوب دریا
تا پر کنم مشامم، در زیر آسمانت

قابل توجه اهالی واشنگتن و حومه: محمد خاتمی روز پنجشنبه ۷ سپتامبر، ساعت هفت و نیم بعد از ظهر در National Cathedral درباره گفتگوی تمدن ها صحبت می کنه. ۵ و ۶ سپتامبر هم به دعوت دبیرکل سازمان ملل در نیویورکه. البته سفر آقای خاتمی منوط به صدور ویزاست که بعید می دونم کسی نه بگه.

نفر اول از سمت راست در این تصویر دکتر محمد مهدی گویا رییس مرکز کنترل بیماری های وزارت بهداشت است. سال ۸۱ یک بیماری مشکوک در بین دختران دانش آموز در یکی از روستاهای اطراف سردشت دیده شد و من هم به دکتر گویا زنگ زدم تا با هم یک مصاحبه تلفنی به زبان انگلیسی داشته باشیم.

حین مصاحبه دکتر گویا چندین بار به این نکته اشاره کرد که آزمایش های مختلفی بر روی این دانش آموزان انجام شده، و به جای تلفظ درست کلمه Tests ، می گقت Testes. از آنجایی که مصاحبه ضبط می شد و زنده نبود، بعد از سه -چهار بار تکرار اشتباه این کلمه مجبور شدم وسط حرفش بپرم و از او بخواهم که تلفظش را اصلاح کنه. خلاصه او زیر بار نرفت و گفت من پزشکم و تلفظ درست کلمات را بهتر می دانم. خلاصه من هم که خیلی وقت نداشتم و تا پخش خبر تنها یک ساعت باقی مانده بود، مجبور شدم که تا جای ممکن مصاحبه را ادیت کنم. ولی در نهایت کلمه مبارکه Testes  از زبان او بر روی آنتن رفت و پخش شد!

بیست ساله که بودم، سی ان ان زیاد نگاه می کردم و تماشای برنامه های مختلف خبری از جمله اخبار اقتصادی که به وسیله استوارت بارنی و دبورا مارکینی اجرا می شد، من رو به دنیای اقتصاد و امور مالی علاقمند کرده بود. به همین خاطر وقتی در اداره کل پخش خبر رادیو، اولین بار اخبار اقتصادی رو جایگزین اخبار شهرستان ها کردیم، من تنها دبیر خبری بودم که بورس های مهم دنیا و شاخص های آنها را می شناختم و مدت ها باید با گوینده ها کلنجار می رفتم تا با نزدک، داوجونز، فوتسی، کَک ۴۰ و … آشنا بشن.

چند وقت پیش که به نیویورک رفته بودم، وال استریت- خیابان دیوار- یکی از اولین مکان هایی بود که از اون دیدن کردم. وال استریت نام خیابانی تاریخی است که براد وی را به رودخانه شرقی در منهتن وصل می کنه. به طور تاریخی خیلی از مراکز مالی و تجاری مهم آمریکا در این خیابان قرار داشتن و با این که خیلی از این موسسات به نواحی دیگر منهتن نقل مکان کردن، ولی همچنان از نام وال استریت با نام خیلی از این شرکت های بزرگ همراه است. البته بورس نیویورک کماکان در این خیابان قرار داره.

تاریخ وال استریت به قرن ۱۷ و سکونت هلندی ها در نیویورک-نیو آمستردام سابق- برمی گرده. با مهاجرت انگلیس ها به منطقه و درگیری اونها با هلندی ها، هلندی ها دیواری از چوب و گل ساختند تا از گزند بریتانیایی ها و همین طور سرخپوست ها در امان بمونن. این طوری شد که این خیابان که در حد فاصل این دو جماعت اروپایی قرار داشت، وال استریت نام گرفت.

اما درخت کهن و تنومندی در این خیابان وجود داشته که تجار در زیر اون جمع می شدن و داد و ستد می کردن. بعدها در قرن نوزدهم در جوار این درخت بورس نیویورک راه اندازی شد و هنوز که هنوزه در این مکان قرار داره.

 تاریخ روزنامه دست راستی وال استریت ژورنال هم به این خیابان و بورس نیویورک بر می گرده.

اما یکی از ساختمان های شاخص وال استریت، تالار فدرال است که مجسمه ای از جورج واشنگتن در برابر اون قرار داره. این ساختمان پیش از تاسیس واشنگتن مدتی محل استقرار عنوان کنگره آمریکا بوده.

واشنگتن پست امروز از حضور احتمالی محمد خاتمی رییس جمهور سابق ایران در یک گردهمایی بین المللی که ماه آینده در واشنگتن برگزار می شود، خبر داد. به نوشته این روزنامه وزارت امورخارجه آمریکا موافقت خود را با صدور روادید برای حضور خاتمی در گردهمایی مرکز عدالت جهانی و سازگاری که در کلیسای ملی واشنگتن برگزار خواهد شد، اعلام کرده ولی به گفته مقام های این وزارتخانه هنوز هیچ درخواست روادیدی از سوی آقای خاتمی صورت نگرفته است. در صورت سفر خاتمی به واشنگتن، او عالی ترین مقام دولت ایران خواهد بود که از سال ۱۹۷۹ از پایتخت آمریکا دیدن کرده است.

ظاهرا ایران جواب نه رو به قطعنامه ۱۶۹۶ و بسته پیشنهادی اروپایی ها داده. آمریکا هم گفته تا پایان مهلت تعیین شده ۳۱ آگوست صبر می کنه و بعد اقدام می کنه. به قول خودشون می خوان به دیپلماسی فرصت بدن!

بوش در صحبت های امروزش بر حرکت به سوی تحریم بین المللی علیه ایران تاکید می کرد. مقام های وزارت خارجه آمریکا هم هفته پیش می گفتن همه اعضای گروه ۱+۵ بر تحریم ایران توافق دارند. هر چند این حرف مثل موارد گذشته صرفا یک بلوف سیاسی است و مدتی طول می کشه که چین و روسیه با تحریم ایران موافقت کنند. این دو کشور از فواحش دیپلماتیک هستن، ناز می کنن تا قیمتشون بالاتر بره. اما مهم اینه که این دو کشور بالاخره با تحریم موافقت می کنند. درسته که ایران بازار خوبی برای بنجل های روسیه و چینه ، اما بده بستون سیاسی و اقتصادی اونها با آمریکا خیلی بیشتره. 

در نتیجه ایران داره یواش یواش به سوی تحریم پیش می ره. اما تحریم ها چه خواهند بود؟ صرف نظر از قدرت روانی کلمه تحریم، تحریم های ابتدایی علیه ایران شاید خیلی جدی نباشن. ولی تاثیر منفی خودشون را بر زندگی روزمره مردم خواهند داشت. قراره تحریم ها در ابتدا متوجه برنامه هسته ای و برخی از مقام ها باشه. به نظر می رسه که فعلا غربی ها نگران تحریم نفتی ایران هستن. کارشناس ها می گن تحریم نفتی کشورمون باعث می شه تا بهای نفت در بازارهای جهانی از صد دلار بالا بزنه. اما یک نگرانی وجود داره. بعضی ها می گن به جای صادرات نفت ایران، ممکنه واردات بنزین هدف قرار بگیره. خدا نکنه، چون اون وقت خیلی بر زندگی مردم عادی اثر می گذاره. طفلک مردم که هم انرژی هسته ای حقشونه و هم زندگی در آرامش و امنیت.

دِ دِ دِ، تقلب ممنوعه آقای آصفی!

عکس از خبرگزاری مهر 

چند روز پیش وبلاگ بی بی سی فارسی عکسی رو از نمایشگاه بین المللی کاریکاتور هولوکاست انداخته بود که در پوستر آن کلمه Holocaust به اشتباه Holocust نوشته شده بود. از این غلط های دیکته ای در تهران زیاد دیدم. بامزه ترین اونها غلطی بود که بر روی یکی از تابلوهای راهنمایی رانندگی در تهران دیدم.

 یک بار برای تهیه گزارشی به وزارت خارجه رفته بودم و موقع برگشتن، در نزدیکی همون وزارتخانه تابلویی بود که مسیر یک چهارراهی رو در تهران نشان می داد که به خاطر قداست اسم آن نمی توانم به این نام اشاره کنم. زیر کلمات فارسی  هم  به  انگلیسی نوشته  شده بود X Four-leg ! اول که من یه خورده گیج و ویج بودم تا این که بالاخره دو زاریم افتاد!

دیدم که سفارش دهنده تابلو آمده پیش خودش خوش ذوقی به خرج داده و فکر کرده که همان طوری که در فارسی به چهار راه می گن چهار راه ، حتما در انگلیسی هم همین رو می گن. بعد کمی به کله خرابش فشار اورده و دیده چهار می شه Four ، بعد هر چی زور زده معادل انگلیسی راه رو به یاد نیاورده. بعد از کمی کلنجار رفتن با خودش، همسرش بهش رسونده و گفته می شه Leg . در این هنگام کلمه مبارکه Fourleg اختراع شده و در برابر نام یکی از قدیسان قرار گرفته. جالب این جاست که این تابلو در معرض دید روزانه دیپلمات های خارجی و داخلی است و کسی هم به خودش فشار نیاورده که به شهرداری زنگ بزنه تا درستش کنند. حالا اگر یک کشور اروپایی این اشتباه خنده دار را مرتکب می شد، احتمالا برادران مسلمان خشتک آنها را هوا می کردند. 

کن پالاک و دانیال بایمن امروز در مقاله ای به در روزنامه واشنگتن پست نوشتن که بر اساس همه استانداردهای موجود، شرایط فعلی در عراق چیزی به جز جنگ داخلی نیست.

به نوشته این دو نفر آمریکا در عراق مرتکب اشتباه های زیادی شده و وضع این کشور رو در موقعیت کنونی قرار داده. به نوشته این مقاله، تعداد کشته های درگیریها، آدم دزدی ها و بمب گذاری های یک ماه گذشته در عراق بسیار بیشتر از کشته های جنگ لبنان بوده.

به نوشته این مقاله، خطر گسترش جنگ داخلی در عراق به کشور های مجاور، منطقه رو تهدید می کنه و یکی از تهدیدهای بالقوه مربوط به سرازیر شدن پناهندگان و جنگ زدگان به کشورهایی مثل کویت است. کویت در حدود یک میلیون نفر جمعیت داره که یک سوم از اونها شیعه هستن. کافیه که چند صد هزار آواره از مناطق جنوبی و شیعه نشین عراق وارد کویت بشن تا یک شبه ترکیب جمعیتی این کشور به هم بریزه و هر اتفاقی بیفته.

در کل مقاله ای خوبیه. جالب این که اقای پالاک یکی از افرادی بود که حمله به عراق را توصیه می کرد و خیر دنیا و آخرت رو در اون می دید.