اکبر گنجی عصر دیروز در دانشگاه جورج تاون برای ایرانی های واشنگتن سخنرانی کرد. بر خلاف حضور کم ایرانی ها در برنامه نیویورک که تعدادشون به زور به ۶۰-۵۰ نفر می رسید، دیروز جمعیت زیادی اومده بودن. الان دارم با عجله برای شرکت در جمع وبلاگ نویس های دی سی می رم. وقتی برگشتم، چند نکته ای رو که به نظرم جالب بوده خواهم نوشت. راستی، دید و بازدید با آشنایان بعد از سخنرانی هم خوب بود. پسر یک ساله یکی از دوستان رو بغل کردم که با اجازه تون بطری آب رو روم خالی کرد. طفلکی زد زیر گریه. فکر کنم از این به بعد من رو به چشم آب دزدک ببینه! جالب بود که بقیه هم من رو با تعجب نگاه می کردن. احتمالا فکر می کردن جور دیگری خیس شده ام.