اکبر گنجی عصر دیروز در دانشگاه جورج تاون برای ایرانی های واشنگتن سخنرانی کرد. بر خلاف حضور کم ایرانی ها در برنامه نیویورک که تعدادشون به زور به ۶۰-۵۰ نفر می رسید، دیروز جمعیت زیادی اومده بودن. الان دارم با عجله برای شرکت در جمع وبلاگ نویس های دی سی می رم. وقتی برگشتم، چند نکته ای رو که به نظرم جالب بوده خواهم نوشت. راستی، دید و بازدید با آشنایان بعد از سخنرانی هم خوب بود. پسر یک ساله یکی از دوستان رو بغل کردم که با اجازه تون بطری آب رو روم خالی کرد. طفلکی زد زیر گریه. فکر کنم از این به بعد من رو به چشم آب دزدک ببینه! جالب بود که بقیه هم من رو با تعجب نگاه می کردن. احتمالا فکر می کردن جور دیگری خیس شده ام. 

کشتن و کشتار بده. حالا چه بر اساس کنوانسیون های ژنو انجام بشه یا نشه. ولی این اسراییلی ها دیگه گندش رو درآوردن. سانجای گوپتا خبرنگار پزشکی سی ان ان همین الان گزارش داد که بسیاری از بیمارستان ها و مراکز امدادی صلیب سرخ و هلال احمر در جنوب لبنان مورد حمله قرار گرفتن و یکی از معضلات اصلی نبود امکانات برای درمان مجروحان غیرنظامی است. دم این حقوق بشر غربی خیلی گرمه!

خُب بالاخره خانم رایس اعلام کرد یکشنبه برای کمک به پابان دادن بحران خاورمیانه به منطقه سفر می کنه ولی درباره آتش بس هیچ قولی نداد. به قول او آتش بس شرایط منطقه رو به همون حالت قبلی، یعنی نه جنگ و نه صلح بر می گردونه. به هر حال مطلوب آمریکایی ها و اسراییلی ها نابودی حزب الله است.

اما امروز برای جلسه ای مطبوعاتی به فاگی باتم رفته بودم. همه خبرنگاران حاضر در جلسه عرب و اسراییلی بودند و جلسه هم برای توجیه سیاست های خاورمیانه ای آمریکا برگزار شده بود. جاتون خالی بود تا یکی بر دو کردن خبرنگاران عرب رو با مسؤول آمریکایی ببینید. خبرنگاران عرب چنان بحثی رو درباره سیاست های آمریکا به راه انداختند که طرف بالاخره از کوره در رفت. خبرنگار الاهرام هم با خونسردی برای او آبی ریخت و گفت بخور تا کمی خنک شی! جالب اینجا بود که خبرنگاران اسراییلی هیج حرفی نمی زدند، لابد خیالشون راحت بوده که آمریکا پشت کشورشون ایستاده و مثل عرب ها نیازی به حرص و جوش خوردن ندارن. ولی دم این خبرنگاران عرب گرم. کاش سران کشورهاشون یک خورده مثل اینها بودن.

قبل از شروع مصاحبه خبرنگار روزنامه معاریو از من پرسید که چرا هیچ کدام از کارشناسان ایرانی مقیم واشنگتن با خبرنگران اسراییلی مصاحبه نمی کنند؟  بعد برایم کمی از اوضاع اسراییل گفت. می گفت افزایش تنش ها و وقایع چند روز گذشته به تقویت مواضع داخلی تندرویان و نظامیان اسراییلی خیلی کمک کرده. از این بابت هم نگران بود. می گفت در چند سال گذشته قاطبه مردم از آرامش نسبی موجود راضی بودند و هر وقت تندروها از ناحیه ایران و حزب الله اعلام خطر می کردند، زیاد جدی نمی گرفتند. ولی حالا با افزایش ناآرامی ها و به گروگان گرفته شدن دو سرباز اسراییلی، به حرف های آنها گوش می کنن. ظاهرا منفعت اصلی ابن جنگ متوجه جناح تندرو اسراییل شده. الحمدالله مجبوبیت شیخ حسن نصرالله هم زیاد شده. تازه، بدبختی ملت لبنان هم زیاد شده. این به اون دو تا در!   

عکس بالا هم مربوط به جلسه مطبوعاتی امروز است و خبرنگاران اسراییلی و مصری رو می بینید که کنار هم نشستن.

اگر نوجوان هستید و یا دوران نوجوانی را به یاد دارین، می دونید که روز ۱۰۰ نفر براتون از بدی های سیگار حرف می زنند. جالب این که از این ۱۰۰ نفر، ۹۹ نفرشون سیگاری هستن. سیگار مضرات زیادی داره. باورتون نمی شه؟!! پس این کلیپ رو تماشا کنید!

راستی، یکی از دوستان خوب درباره خطرات انحراف هشدار داده. باید مراقب خودم باشم! 

 اکبر گنجی:”نسبت دادن شکست جنبش اصلاحات به من، تحلیل دقیقی نیست. به عقیده مردم، اصلاح طلبان به وعده های خود عمل نکرده اند. در خوشبینانه ترین حالت، تلقی عمومی بر بی عرضگی اطلاح طلبان و در بدبینانه ترین حالت بر خائن بودن آنها استوار است.”

متن کامل مصاحبه اکبر گنجی با نشریه الکترونیکی واشنگتن پریزم را در اینجا بخوانید.  جالب این که واشنگتن پریزم در این شماره هم با اکبر گنجی و هم با سیندی شیهان، فعال ضدجنگ آمریکایی درباره اعتصاب غذای آنها مصاحبه کرده. 

۱-کوفی عنان امروز در شورای امنیت سازمان ملل متحد لُپ کلام رو درباره وضع لبنان گفت. سخنان عنان را من این طور ترجمه می کنم:  حزب الله بی خود کرد رفت و دو سرباز اسراییلی را گروگان گرفت، اسراییل هم بیجا می کنه با این شدت بر سر مردم لبنان آتش باری می کنه. کمیسر حقوق بشر سازمان ملل هم اقدام اسراییل را به عنوان جنایت جنگی قابل پیگیری دونسته.

۲-سبد حسن نصرالله رهبر حزب الله به خاطر کشته شدن دو کودک عرب در حیفا به وسیله موشک های گروهش عذرخواهی کرد. یکی نیست بگه سید! تا الان بیشتر از ۳۰۰ لبنانی و ۳۱ اسراییلی کشته شدن. اوضاع بی ریخت تر از این حرفاست. اسراییلی ها منتظر هوش بودن، شما چرا بهانه به دستشون دادین.

۳- طفلک بچه های لبنانی! از زمین و آسمون سرشون آتش می باره و جایی ندارن برن. بیشتر از ۱۵۰ هزار لبنانی تا حالا به سوریه پناهنده شدن و در مدارس و مساجد اسکان داده شدن. خیلی از ساکنان جنوب لبنان هم به بیروت پناه آوردن و در حالی که هواپیماهای جاسوسی بدون سرنشین اسراییلی بالای سرشون می چرخن، تو پارک ها خوابیدن. اون وقت تلویزیون های غربی همش نگران شهروندان خودشون و خروج ۲۵ هزار آمریکایی و هزاران کانادایی و اروپایی دیگر از لبنان هستن.

۴- لری کینگ امشب با خانواده های دو سرباز اسراییلی به گروگان گرفته شده توسط حزب الله مصاحبه کرد. همسر تازه عروس یکی از گروگان ها همش از امید به زنده بودن شوهرش صحبت می کرد. دلم خیلی براش سوخت. خدا کنه شوهر او، و همه افراد دربند و اسیر سالم نزد خانواده هاشون برگردن. (رویایی شدم)

۵- کله گنده های آمریکایی و صاحبان تفکر و مهمان های خاورمیانه ای اونها دایم در این اتاق های فکر جمع می شن و عقل های ناقصشون رو روی هم می گذارن تا ببینند چرا مسلمان ها از امریکا بدشون می آد. به نظر من این قضیه دو علت داره: اولا بد سلبقه هستن یا تظاهر به بد سلیقگی می کنند. دوما، وقتی رفتار تبعیض آمیز و استانداردهای دوگانه آمریکایی ها و اهمال کاری هدف دار اونها رو در برابر اوضاع نه چندان جالب لبنان می بینند، از این دولت و کشور بدشون می آد. آقای بوش، ناخواسته داری آب تو آسیاب القاعده می ریزی!

بریتانیا، فرانسه و آلمان امروز پیش نویس قطعنامه ای را به شورای امنیت دادن که بر اساس بندهای ۳۹ و ۴۰ فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد ایران را مکلف به تعلیق فوری غنی سازی و فعالیت های مربوط به اون می کنه. تا به حال روسیه و چین با این قضیه مخالفت کرده اند، ولی معلوم نیست این بار چه خواهند کرد.

به گزارش خبرگزاری فارس حمید رضا آصفی از سخنگویی واخ (وزارت امور خارجه) کناره گیری کرده است. متن خبر را در سایت این خبرگزاری بخوانید.   لینک

اما یک خاطره از آصفی:  حمید رضا آصفی که همزمان با سخنگویی واخ، معاون حقوقی و کنسولی این وزارتخانه هم بود، خیلی سخت راضی می شد که به زبان انگلیسی مصاحبه بده. هر بار هم قول می داد، زیرش می زد و کلی اذیت می کرد. خلاصه یک بار در حاشیه یکی از اجلاس سازمان کنفرانس اسلامی در تهران می خواستم برای گزارشی که برای برنامه گزارش جهانی سی ان ان تهیه می کردم، با او مصاحبه کنم . او هم از دست من در می رفت. دست آخر در آبدارخانه سالن اجلاس در حال خوردن چای قند پهلو و مصاحبه با یک خبرنگار خانم گیرش انداختم . خلاصه استکان به دست باهاش مصاحبه کردم. جالب این که آبدارچی هم موقع مصاحبه ما داشت استکان ها رو می شست و صدای تلق و تلوق استکان ها رو می شد در گزارش ما شنید.